Επιστροφή στα θρανία: Πώς να θέσετε όρια χωρίς να θυσιάσετε την ηρεμία στο σπίτι

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς φέρνει μαζί της μια γνώριμη, αλλά συχνά

στρεσογόνα πραγματικότητα: την επιστροφή στο πρωινό ξύπνημα, το διάβασμα, τις

εξωσχολικές δραστηριότητες και τους περιορισμούς στις οθόνες. Για πολλούς

γονείς, η μετάβαση αυτή συνοδεύεται από καθημερινές «μάχες» στο σπίτι, γκρίνια

και ένταση.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να επαναφέρουμε τη χαμένη δομή της καθημερινότητας

χωρίς να μετατρέψουμε το σπίτι σε πεδίο μάχης;

Θυμηθείτε! τα όρια δεν είναι μέσα επιβολής, αλλά ένα πλαίσιο ασφάλειας. Τα

παιδιά χρειάζονται τη δομή για να νιώθουν σιγουριά, ειδικά σε περιόδους αλλαγών.

Το κλειδί βρίσκεται στον τρόπο που εισάγουμε και υποστηρίζουμε αυτά τα όρια.

1. Συν-διαμόρφωση, όχι επιβολή

Τα παιδιά, ειδικά καθώς μεγαλώνουν, αντιδρούν έντονα στις μονομερείς

αποφάσεις. Καθίστε μαζί τους και συζητήστε το νέο πρόγραμμα.

Αντί για: «Από αύριο στις 9:00 θα είσαι στο κρεβάτι»

Δοκιμάστε το: «Τώρα που ξεκινάει το σχολείο, το σώμα σου χρειάζεται 9

ώρες ύπνου για να έχεις ενέργεια. Τι ώρα λες να κλείνουμε τα φώτα ώστε να

προλαβαίνεις και να διαβάσεις ένα παραμύθι/βιβλίο;»

Όταν τα παιδιά συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων, νιώθουν ότι τα

υπολογίζουμε και είναι πολύ πιο πιθανό να τηρήσουν τους κανόνες.

2. Η σταθερότητα φέρνει ηρεμία

Οι κανόνες που αλλάζουν ανάλογα με τη δική μας κούραση ή διάθεση μπερδεύουν

τα παιδιά. Αν ο κανόνας λέει «πρώτα διάβασμα, μετά οθόνες», αυτό πρέπει να

ισχύει με συνέπεια. Όταν το παιδί γνωρίζει εκ των προτέρων τι ακολουθεί (π.χ.

φαγητό ➡️ διάβασμα ➡️ παιχνίδι), μειώνεται το άγχος της αβεβαιότητας και, κατά

συνέπεια, οι αντιστάσεις του.

3. Διαχωρίστε το συναίσθημα από την πράξη

Είναι απόλυτα φυσιολογικό το παιδί να θυμώσει, να παραπονεθεί ή να

απογοητευτεί όταν του βάζουμε ένα όριο (π.χ. όταν πρέπει να κλείσει το tablet). Το

μυστικό είναι να δείξουμε ενσυναίσθηση στο συναίσθημά του, παραμένοντας όμως

σταθεροί στο όριο.

«Καταλαβαίνω ότι στεναχωριέσαι που πρέπει να σταματήσεις το παιχνίδι

σου, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Όμως ο χρόνος για σήμερα τελείωσε. Θέλεις να με βοηθήσεις τώρα να στρώσουμε το τραπέζι;»

Με αυτόν τον τρόπο το παιδί νιώθει ότι ακούγεται, ενώ παράλληλα μαθαίνει

να διαχειρίζεται την ματαίωση.

4. Εστιάστε στη σύνδεση πριν από τη διόρθωση

Πριν ξεκινήσετε τις παρατηρήσεις για το ακατάστατο δωμάτιο ή τις σχολικές

υποχρεώσεις, αφιερώστε λίγα λεπτά για να συνδεθείτε συναισθηματικά με το

παιδί. Ρωτήστε το πώς πέρασε τη μέρα του, μοιραστείτε μια δική σας στιγμή ή

απλώς κάντε του μια αγκαλιά. Ένα παιδί που νιώθει συναισθηματικά «γεμάτο» και

ασφαλές, συνεργάζεται πολύ πιο εύκολα.

Μια τελευταία σκέψη

Η προσαρμογή στη σχολική ρουτίνα είναι ένας μαραθώνιος, όχι σπριντ. Θα

υπάρξουν μέρες που τα όρια θα «σπάσουν» και η ένταση θα επικρατήσει. Αυτό δεν

σημαίνει ότι αποτύχατε. Σημαίνει ότι είστε μια ζωντανή, φυσιολογική οικογένεια.

Αν νιώθετε ότι οι ισορροπίες στο σπίτι έχουν διαταραχθεί σε βαθμό που επηρεάζει

την καθημερινότητά σας, θυμηθείτε ότι δεν χρειάζεται να τα περνάτε όλα μόνοι

σας. Η συμβουλευτική γονέων μπορεί να σας προσφέρει τα κατάλληλα εργαλεία για

να ξαναβρείτε την αρμονία.

Editor: Ειρήνη Καλοτεράκη,

Κοινωνική Λειτουργός, Msc

Καλδή Μικαέλα,

Ψυχολόγος,  Msc,

Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεύτρια